week 3: anguria, baby!

Met een bescheiden kater zit ik aan het bureau. Het is bloedje heet, en de dag is net begonnen. Dit wordt wat! Volgens mij ben ik beste vrienden met m’n ventilator vandaag. En met m’n watermeloen. Ik staar ik over mijn scherm naar het balkon van de achterbuurman. Ja, die ene van de wiet. We… Lees verder week 3: anguria, baby!

week 2: is er iets te vieren?

Vanochtend ben ik twee keer wakker geworden. De eerste keer om samen te ontbijten met Davide, de tweede keer door de onverwachts prettige geur van geroosterde knoflook die vanaf de overkant van de straat de slaapkamer binnenstroomde. Het waren de kokkinnen van de kleuterschool, druk bezig met het voorbereiden van de lunch. Gefascineerd en nog… Lees verder week 2: is er iets te vieren?

week 1: uitzicht

Terwijl ik dit schrijf zit ik aan het bureau in ons appartement op de tweede verdieping in hartje Turijn. Ik kijk uit over een kleuterschool en een stel gigantische bomen. Uitzicht hebben, dat is lang geleden. En dan heb ik het eigenlijk niet alleen over letterlijk het hebben van een uitzicht (over de uitzichten hier… Lees verder week 1: uitzicht

om te beginnen…

Wat een jaar. Ik geloof dat ik nog nooit zoveel knopen heb moeten doorhakken in m’n hele leven als in het afgelopen halfjaar. En best grote knopen. Knopen waarvan ik niet eens wist dat ze gelegd konden worden. Ik heb er slapeloze nachten van gehad. Maar de keuzes zijn gemaakt, en daar zijn hele mooie… Lees verder om te beginnen…